از کوچه باغ های قمصر کاشان که آن روز از ترس "او" می دویدمش تا بن بست خلوت "تو" که موضع قرارم با تو بود یک بزرگراه طویل فاصله است و من همه راه را دویده ام ببین نفس زدنم را... حالا که اینجا هستم نیمی

در قرنطینه بودیم که چهار فصل داستان "خواب های نا تمام" ات را آرام آرام، مرور می کردم و تو قهرمان همه فصل ها بودی: ... فصل اول؛ باران شهر شلوغ بود مادرها در هیاهوی غبارها گم شده بودند هوای گرفته ا